IndexKalenderFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen

Deel| .

Stranger, come forth, or meet my sword! - Third age

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down
Yern
avatar
 
 



PROFIELAantal berichten : 112
RPG SHEET
Personage
Geslacht: Mannelijk
Leeftijd: Around since the first Age of Middle-Earth
Ras:: Half-elf

BerichtOnderwerp: Stranger, come forth, or meet my sword! - Third age ma feb 02, 2015 12:57 pm

Stranger, come forth!
Hoofdstuk 1

Voor stervelingen heeft tijd een betekenis. Het is hun vijand. Als een koude hand, die op hun schouder rust weten ze dat tijd op een dag zal ophouden te bestaan. De dag dat ze heengaan. Stervelingen vrezen die dag als geen ander, en proberen er hun hele leven voor te zorgen dat die dag nooit aanbreekt. Dwazen, dat zijn het. Dwazen, want sterven is geen straf. Het is een beloning. Een beloning die elfen nooit zullen kennen. De angst voor de dood is onterecht. Angst voor het leven, dat is wat anders. Yern weet er alles van. Een elf is verplicht om eeuwig te blijven verdergaan. Verdergaan is nog zo erg niet, naar het schijnt, als je vriendschap of liefde hebt gevonden in een ander. Het is gewoon geschift. Er is niet zoiets als vriendschap. Er is niet zoiets als liefde. Het zijn alleen maar begrippen die elfen hebben uitgevonden om zichzelf wijs te kunnen maken dat hun leven op aarde dragelijk is. Dat het een nut heeft. Yern heeft het allemaal wel geprobeerd, weet je. Dat vriendschaps en liefde gedoe. Maar het werkt gewoon niet bij hem. Waarom zou hij vriendschap sluiten met mensen die hem nadien toch weer een mes in de rug zullen steken? Waarom zou hij proberen andere wezens te behagen, maar waarom zou dat lukken, als je weet dat Yern er zelfs niet in slaagt om zichzelf te kunnen behagen? Hij haat het om te leven, maar waarom zou het leven beter zijn in de onsterfelijke landen. Orks afslachten, met de kans dat hij zijn gelijke tegenkomt en in een gevecht de dood vind. Dat is zijn enige kans op het geschenk dat de mensen hebben ontvangen. Andere soortgenoten zijn laf. Nu de Vijand aanvalt vluchten ze massaal naar Valinor. Ze proberen om hun zielige leventje toch maar verder te rekken, terwijl ze eigenlijk de dood zouden moeten verwelkomen als een echte vriend. Helaas heeft Yern, in alle gevechten met Ork, mens, elf, en ja, zelfs dwerg, nog nooit zijn gelijke gevonden. Dat is de enige reden dat hij nog leeft. De hand aan zichzelf slaan? Neen, daar voelt hij nou ook weer weinig voor. Dat is lafheid, en als er iets is waar Yern niet tegenkan dan is het lafheid.
Vreemd genoeg is hij zich wel gaan verdiepen in de geneeskunde. Niet voor zichzelf, oh neen, hij zou liever sterven dan genezen. Maar voor anderen. Hij begrijpt het zelf ook niet goed.

Yerns leven ziet er sinds een hele tijd goed uit. Er zijn veel gevechten geweest sinds hij zich heeft aangesloten bij het kleine leger van de Dunadain. Maar soms, zoals nu, zijn er perioden waarin er geen gevechten zijn. Waarop de vrede weer even boven Midden-Aarde lijkt te hangen. Dan, als de nacht valt en de sterren de hemel verlichten, gaat Yern wandelen in de bossen. Misschien het enige mooie aan Midden-Aarde zijn de wouden, en er is geen woud zo groot, noch oud, als Fangorn. Maar privacy, dat is hem helemaal niet gegund. In een flits heeft hij zijn zwaard (het heeft geen naam, Yern heeft gezworen dat het genoemd zal worden naar diegene die hem in een gevecht zal verslaan, wat tot hiertoe nog nooit gebeurd is) en richt zich op. "Stranger, come forth and show yourself! Or meet my sword and fight until one of us meet Death!
Story written by: Yern - Third Age - @Sunset
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken http://thehobbitrpg.actieforum.com
Sunset
avatar
 
 



PROFIELAantal berichten : 33
RPG SHEET
Personage
Geslacht: Vrouwelijk
Leeftijd: 17
Ras:: Man

BerichtOnderwerp: Re: Stranger, come forth, or meet my sword! - Third age ma feb 02, 2015 1:31 pm

"Shh... Quiet!" Het paard stopte - hoe ironisch - midden in de hinnik met het geluid. Sunset rolde met haar ogen en zuchtte. Ze trok een keer zacht aan de teugels en het witte paard volgde haar het woud in. Ze waren hier al vaker geweest, maar toch vond het dier het niet fijn. Sunset begreep waarom - ze voelde de druk van het woud zelf ook. Voorzichtig leidde ze het paard tussen de bomen door, oplettend dat ze beide niet op wortels gingen staan. Dat kon resulteren in de dood namelijk. Geen goed idee. Het was al laat in de avond, maar gelukkig scheen de maan door de bomen en verlichtte de grond. En zowel Sunset's haar, als de vacht van het paard, leken licht te geven in de nacht. Het was namelijk spierwit. Het was niet echt de bedoeling geweest van de jonge Dunedain om weer fangorn in te gaan, maar toch was ze hier. De reden daarvan? Sporen. Voetsporen. En ze hoopte dat het van de andere Dunedain was, die ze alweer jaren terug in de storm was kwijt geraakt. Ze verwachtte het echter niet. Maar het was het proberen waard. Het paard stopte ineens, hief haar hoofd met een ruk. Dat was het teken voor Sunset om door haar benen te zakken, het paard los te laten en zelf zacht naar voren te sluipen. Er was iemand in de buurt. "Stranger, come forth and show yourself! Or meet my sword and fight until one of us meet Death!" Het meisje beet op haar lip. De stem kwam haar bekend voor, maar ze wist niet waarvan. Ze had over een groot deel van Middle-Earth gereist, en vele stemmen gehoord. Het meisje pakte haar boog van haar rug, pakte een pijl en terwijl ze een stap naar voren deed legde ze de pijl op de boog. Ze spande de pees en richtte op de man. "You'll be death before you've even reach me. Who are you?"
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Yern
avatar
 
 



PROFIELAantal berichten : 112
RPG SHEET
Personage
Geslacht: Mannelijk
Leeftijd: Around since the first Age of Middle-Earth
Ras:: Half-elf

BerichtOnderwerp: Re: Stranger, come forth, or meet my sword! - Third age ma feb 02, 2015 2:01 pm

Stranger, come forth!
Hoofdstuk 1

Voor een man, en zeker eentje die het niet gewend is, is er geen grotere schande dan een vrouw die je te slim af is. Yern lacht. Hij lacht van vermaak. "Jaren wacht ik op de dood, en nu ze me eindelijk aankijkt heeft ze het gezicht van een vrouw? Hij gniffelt. "Je vraagt mijn naam, maar geeft de jouwe niet. Dat is uiterst onbeleefd. Maar goed, als je mijn naam wil, kan je mijn naam krijgen. Mijn naam is Yern. Ik ben een lid van de Dunadain, en jaag op orks. Aan uw stem, dame, kan ik horen dat u geen elf bent. Dat maakt dat u mogelijk niet zo erg bent om mee te praten. Leg uw boog neer, en ik zal mijn zwaard neerleggen. Kom tevoorschijn, zodat ik tenminste kan zien wie me te slim af is geweest! Zonder vrees dat ze van de gelegenheid gebruik zou maken om hem neer te schieten, gooit hij zijn wapen weg. Wat kan ze hem afnemen? Alleen zijn leven. En dat is iets waar Yern zijn hele leven lang op wachten zal. "Show yourself." zegt Yern, ongewapend nu. Hij wil het eerste meisje dat hem in de luren heeft gelegd wel eens ontmoeten. Het is een vreemd gevoel om iemand niet van in het begin te haten en verafschuwen. Langzaam zet hij een paar stappen naar het meisje toe. Nu ze heeft gesproken weet Yern exact waar ze zich bevind. En dat hij dat weet, mag zij best ook weten. Als ze hem toch wil neerschieten, dan zal hij het gemakkelijk maken voor haar...
Story written by: Yern - Third Age - @Sunset
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken http://thehobbitrpg.actieforum.com
Sunset
avatar
 
 



PROFIELAantal berichten : 33
RPG SHEET
Personage
Geslacht: Vrouwelijk
Leeftijd: 17
Ras:: Man

BerichtOnderwerp: Re: Stranger, come forth, or meet my sword! - Third age ma feb 02, 2015 2:31 pm

De man lachte. Dat was iets wat voor Sunset niet klopte. Ze hield hem onder schot - oke, dat zag hij niet, maar nog. Hij hoorde niet te lachen. "Jaren wacht ik op de dood, en nu ze me eindelijk aankijkt heeft ze het gezicht van een vrouw?" Bijna had ze de pijl in de schedel van de man laten vliegen, maar ze hield zich in. Hoe durfde hij. "Je vraagt mijn naam, maar geeft de jouwe niet. Dat is uiterst onbeleefd. Maar goed, als je mijn naam wil, kan je mijn naam krijgen. Mijn naam is Yern. Ik ben een lid van de Dunadain, en jaag op orks. Aan uw stem, dame, kan ik horen dat u geen elf bent. Dat maakt dat u mogelijk niet zo erg bent om mee te praten. Leg uw boog neer, en ik zal mijn zwaard neerleggen. Kom tevoorschijn, zodat ik tenminste kan zien wie me te slim af is geweest!" Sunset liet haar pijl iets terug veren. De Dunedain? De man legde inderdaad zijn zwaard neer. "Show yourself." zei hij. Aarzelend keek ze om haar heen. Waren er nog meer Rangers hier? Ze ontspande de boog, maar liet de pijl op de pees, en stapte het licht in. "I'm one of the Dunedain aswell. Are they here?" vroeg ze, nu verlegen en duidelijk minder sterk in haar schoenen. Tegen over iemand was ze altijd minder zeker. Als ze zich kon verschuilen kon ze zich nog altijd anders voordoen. Sterker. Minder kwetsbaar.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Yern
avatar
 
 



PROFIELAantal berichten : 112
RPG SHEET
Personage
Geslacht: Mannelijk
Leeftijd: Around since the first Age of Middle-Earth
Ras:: Half-elf

BerichtOnderwerp: Re: Stranger, come forth, or meet my sword! - Third age ma feb 02, 2015 5:10 pm

Stranger, come forth!
Hoofdstuk 1

Yerns glimlach was nu helemaal verdwenen. "Je bent één van hen maar weet niet waar ze zijn?" Hij keek sceptisch en draaide traag in een cirkel om haar heen. Toegegeven, het zou best wel eens kunnen dat ze lid was van een van de Dunadain, ze zag er jong uit. Knap. Ze had een licht in haar ogen dat Yern wel al eens in de ogen van zijn strijdmakkers had gezien. Het zou best kunnen, maar het toeval zou te groot zijn. Hoe groot was de kans dat een verloren dunadain net een strijdmakker van diezelfde rangers tegenkwam. Het zou niet de eerste keer zijn dat er een spion, of in dit geval een spionne, zou proberen binnen te komen in de gelederen van één van de beste groepen ter wereld, om hun beste mannen van binnenuit uit te schakelen of informatie aan de Vijand door te kunnen spelen. Yern keek haar diep aan; en probeerde in te schatten wat hij nu moest doen. "Kan je je bewering ook bewijzen, of moet ik je maar op je woord geloven en je zomaar meenemen naar mijn kamp?" Yern wist niet precies hoe iemand zou kunnen bewijzen dat hij bij de dunadain hoorde, maar hij wist ook dat elke echte ranger zijn twijfel zou begrijpen. Ze wisten immers maar al te goed wat voor een immense schade een spionne van binnenuit kon aanrichten... "Kan je me enige vorm van bewijs geven?" vroeg hij zacht, maar scherp.
Story written by: Yern - Third Age - @Sunset
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken http://thehobbitrpg.actieforum.com
Sunset
avatar
 
 



PROFIELAantal berichten : 33
RPG SHEET
Personage
Geslacht: Vrouwelijk
Leeftijd: 17
Ras:: Man

BerichtOnderwerp: Re: Stranger, come forth, or meet my sword! - Third age ma feb 02, 2015 6:14 pm

"Je bent één van hen maar je weet niet waar ze zijn?" Yern liep een trage cirkel om haar heen. Sunset spande haar spieren aan en richtte haar blik op een boom tegen over haar. Yern ging weer tegenover haar staan en keek haar recht aan. Kalm keek ze terug. "Kan je je bewering ook bewijzen, of moet ik je maar op je woord geloven en je zomaar meenemen naar mijn kamp?" Sunset trok één wenkbrauw op. "Dat laatste lijkt me niet heel verstandig." "Kan je me enige vorm van bewijs geven?" vroeg de man zacht. "Kaine." was het enige wat ze zei. Het was de naam van haar paard. Hij was, als een van de weinige, als veulen geboren bij de Dunedain. Bijna elke ranger kende het paard wel. Sunset floot zachtjes en het witte paard kwam naar hen toe lopen. Ze aaide het dier over de neus en draaide zich naar Yern. "Dit lijkt me genoeg. Ik ben mijn groep jaren geleden kwijt geraakt in een grote storm. Ik ben opzoek naar ze... Maar Orks - en andere wezens - maken het er niet makkelijker op."
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Yern
avatar
 
 



PROFIELAantal berichten : 112
RPG SHEET
Personage
Geslacht: Mannelijk
Leeftijd: Around since the first Age of Middle-Earth
Ras:: Half-elf

BerichtOnderwerp: Re: Stranger, come forth, or meet my sword! - Third age wo feb 04, 2015 12:20 pm

Stranger, come forth!
Hoofdstuk 1

Yerns oren vertelden hem meteen wat je alleen met elfenbloed kon horen. Er naderden orks. Snel liet Yern zich op de grond vallen en trok in zijn val Sunset met zich mee. Met zijn hand tastte hij naar zijn zwaard. "De Uruk-Hai zijn in de buurt" zei hij zacht tegen Sunset. Hij mocht dan wel verscholen zijn, hij zou het toch op een gevecht laten uitdraaien. Het enige probleem was Sunset. Yern had er weinig moeite mee om zijn eigen leven in de strijd te gooien, maar dat van een ander zou hij vermijden als hij kon. Met zijn scherpe elfenogen staarde hij in de verte en zag een grote groep richting het Fangorn woud lopen. "Luister, Sunset. Ga hier naar het noorden tot je een rivier tegenkomt. Je zal daar de Dunadain vinden. Ik probeer de orks op te houden, maar ik weet niet hoe lang ik dat trek." Hij keek haar aan, en even had hij het gevoel dat hij zou verdrinken in haar ogen. Snel herpakte hij zich, dit was immers geen moment om sentimenteel te worden, de orks kwamen veel te dichtbij daarvoor. "Ga!" schreeuwde hij. Hij sprong recht en zonder om te kijken rende hij met zijn zwaard glanzend in zijn hand in de richting van de orks.
Story written by: Yern - Third Age - @Sunset

Terug naar boven Go down
Profiel bekijken http://thehobbitrpg.actieforum.com
Sunset
avatar
 
 



PROFIELAantal berichten : 33
RPG SHEET
Personage
Geslacht: Vrouwelijk
Leeftijd: 17
Ras:: Man

BerichtOnderwerp: Re: Stranger, come forth, or meet my sword! - Third age wo feb 04, 2015 7:02 pm

Uit het niets pakte Yern haar arm, liet zich vallen en trok haar mee naar de grond. "De Uruk-Hai zijn in de buurt," zei hij zachtjes tegen haar. Hoe wist hij dat? Verbaast keek ze hem aan, toen ze het langzaam begreep. Hij was een half-elf. Yern hief zijn hoofd en keek tussen de bomen door. "Luister, Sunset. Ga hier naar het noorden tot je een rivier tegenkomt. Je zal daar de Denadain vinden. Ik probeer de orks op te houden, maar ik weet niet hoe lang ik dat trek." Wat? Hij wilde alleen gaan vechten? Sunset had haar mond al open gedaan om hem tegen te spreken, maar hij schreeuwde haar dat ze moest gaan. Geschrokken sprong ze overeind, sprong op haar paard en spoorde Kaine aan. Het witte paard aarzelde even, maar galoppeerde toen toch aan. Na even gereden te hebben, bleef de hengst geschrokken staan. Sunset keek verbaast om zich heen, toen ze zichzelf wit voelde wegtrekken. De Uruk-Hai kwamen er niet aan, ze waren er al! Meteen pakte ze haar boog, zette er een pijl op en spoorde Kaine hard aan. De hengst sprong naar voren en galoppeerde zo vlak als hij kon, terwijl Sunset een aantal pijlen afschoot. Ze dreef de hengst zo snel mogelijk naar het noorden, maar zag al dat de groep zich in dezelfde richting trok. Ze versperden haar de weg. Waarschijnlijk onbedoeld, zij was het niet echte doelwit, maar ze zouden zich niet op haar inhouden.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Yern
avatar
 
 



PROFIELAantal berichten : 112
RPG SHEET
Personage
Geslacht: Mannelijk
Leeftijd: Around since the first Age of Middle-Earth
Ras:: Half-elf

BerichtOnderwerp: Re: Stranger, come forth, or meet my sword! - Third age do feb 05, 2015 12:28 pm

Stranger, come forth!
Hoofdstuk 1

Hij had geprobeerd haar te helpen door haar weg te sturen. Helaas waren de orks dichterbij gebleken dan dat hij had voorspeld. Hij kon haar nu alleen redden door zoveel mogelijk orks te doden in de hoop dat hij een bres kon slaan, of in de hoop dat deze laffe wezens op de vlucht zouden slaan. Met zijn zwaard hakte hij in één vloeiende beweging het hoofd van één van de orks af en zag er meteen weer twee op hem afkomen. In zijn buurt zag hij ook hoe het vreemde meisje zich dapper met de boog omging en evenveel orks velde als hij. Dat was een eigenschap waaraan je een echte ranger herkennen kon. Eentje die ork, noch elf kon nadoen. Langzaam schoof hij naar achter, want de orks dreigde hem in zijn rug aan te vallen. Gelukkig had hij dit gevaar zien aankomen voor het zich voordeed. Hoe dapper hij ook vocht, het waren er te veel, en langzaam maar zeker werd hij achteruit gedrongen... Zou hij hier dan eindelijk toch zijn dood vinden? In de buurt van dit vreemde meisje, in een hinderlaag gelokt door orks? Het zag er in ieder geval zo naar uit. Ook al keek hij uit naar zijn naderende dood, de verlossing uit het lijden dat leven met zich meebracht, toch vond hij het jammer dat er een dappere vrouw aan zijn zijde zou sterven. Als hij nu eens een manier kon bedenken om haar te helpen ontsnappen. Maar, de situatie was hopeloos...
Story written by: Yern - Third Age - @Sunset
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken http://thehobbitrpg.actieforum.com
Sunset
avatar
 
 



PROFIELAantal berichten : 33
RPG SHEET
Personage
Geslacht: Vrouwelijk
Leeftijd: 17
Ras:: Man

BerichtOnderwerp: Re: Stranger, come forth, or meet my sword! - Third age do feb 05, 2015 8:37 pm

Er was iets met de man. Hij leek helemaal niet bang te zijn. Hij leek helemaal niet bang om te sterven. Terwijl zij er alles aan deed om te blijven leven, leek hij de situatie voor zichzelf juist zo gevaarlijk mogelijk te willen maken. Iets waar ze niets van snapte. Sunset schoot pijl na pijl af, en voelde het gewicht op haar rug van de koker steeds lichter worden. Ze had niet veel pijlen meer. Het meisje bedacht zich, draaide de witte hengst om, sprintte terug naar Yern. Met één beweging had ze de man op haar paard getrokken, spoorde het paard opnieuw aan en schoot pijlen af naar het deel waar de Orks het minste waren. Er ontstond een opening en ze dreef haar paard opnieuw aan. Het witte dier schoot door de opening heen en Sunset hield hem pas in toen ze geen Ork meer zag. Ze zouden zo wel naar de Dunadain gaan. Ze sprong van haar paard af en keek Yern bijna boos aan. "Ben je gek geworden? Wat bezield je om in je eentje tegen een hele groep te gaan vechten?! Aangezien je mij wegstuurde verwacht ik dat je dat van plan was."
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Yern
avatar
 
 



PROFIELAantal berichten : 112
RPG SHEET
Personage
Geslacht: Mannelijk
Leeftijd: Around since the first Age of Middle-Earth
Ras:: Half-elf

BerichtOnderwerp: Re: Stranger, come forth, or meet my sword! - Third age do maa 05, 2015 7:55 pm

Stranger, come forth!
Hoofdstuk 1

Voor hij wist wat er gebeurd was, reed hij op een paard naar de veiligheid. Weg van het gevecht, weg van het gevaar en weg van zijn kans op een eervolle en roemrijke dood. Elke meter die ze opschoten werd de kans kleiner. Toen ze ver genoeg weg waren van de orks, weg van de glorie. Hij stapte van het paard af, of beter gezegd, liet zich met een plof van het paard afvallen. Sunsets mond bewoog, maar Yern luisterde niet grondig, tot hij hoorde wat de vraag was. Woede welde in hem op, een woede die hij niet beheersen kon. Hij wist dat ze gedaan had om te helpen, maar begreep ze dan niet dat hij sterven wilde? Hij zocht de dood, en zou die begroeten als een oude vriend. Die kans had ze hem ontnomen. Hij kon het niet meer trekken, en begon te schreeuwen. "EN WAT NOU ALS IK DOOD WIL, DAT IS TOCH VERDOMME MIJN EIGEN ZAAK? MOEST JE ME NU ZO NODIG REDDEN?"
Hij ademde zwaar, en wist haast zeker dat ze hem niet begreep. Niemand begreep wat het was om alleen te zijn, helemaal alleen in Midden-Aarde.

Plots hoorde hij geritsel. Ze waren onvoorzichtig geweest, en veel te laat zag Yern dat er een ork in een boom zat. Meteen gooide Yern zijn zwaard en gooide het in zijn richting. Maar hij was te laat. De ork had zijn pijl, die gericht was op Sunsets rug, al afgevuurd. Als in slow-motion zag Yern hoe de pijl door de lucht vloog...
Story written by: Yern - Third Age - @Sunset
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken http://thehobbitrpg.actieforum.com
Sunset
avatar
 
 



PROFIELAantal berichten : 33
RPG SHEET
Personage
Geslacht: Vrouwelijk
Leeftijd: 17
Ras:: Man

BerichtOnderwerp: Re: Stranger, come forth, or meet my sword! - Third age do maa 05, 2015 8:04 pm

De man was al eerder dan zij van haar paard gesprongen en keek haar woedend aan. Rustig bleef ze staan, met haar armen over elkaar. "Je hoeft niet zo te schre-" ze stopte midden in haar zin toen haar paard zijn oren in zijn nek legde, ze hoorde het geluid van een pijl en een explosie van pijn in haar rug volgde. Ze viel voorover op de grond, beet op haar tong om het niet uit te schreeuwen. Ze krulde zich op en wist met moeite de pijl uit haar rug te krijgen. Trillend keek ze op en zag de man met zijn zwaard op de Orc afgaan. Haar blikveld vertroebelde af en toe. Ze scheurde een stuk van haar shirt af, sloeg het om haar rug en wilde het strak vast binden, zodat het bloedden stopte, maar haar handen trilden te erg, ze kreeg het niet voor elkaar. Ze keek opnieuw naar de man, met de verwachting dat deze de Orc nu al wel had gedood. Waarom had hij zo tegen haar staan schreeuwen?
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud



PROFIEL
RPG SHEET

BerichtOnderwerp: Re: Stranger, come forth, or meet my sword! - Third age

Terug naar boven Go down

Stranger, come forth, or meet my sword! - Third age

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven
Pagina 1 van 1

Soortgelijke onderwerpen

-
» Meet Sami!
» I wanna meet you,Pantherface.
» So we meet again...
» It's nice to meet you.
» [RPG] Sword Ard Onlina {SAO}

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
The Hobbit RPG :: "home is now behind, the world is ahead. :: Rohan :: Fangorn Forest-